Energia ze śmieci

Odpady stanowią niemalże dobro kultury. Od początków istnienia ludzkości rozwojowi społeczeństw towarzyszą pozostałości ludzkiego istnienia. Pierwszą koncepcją, która miała zaradzić zwiększającym się z biegiem lat ilościom odpadów było ich składowanie. Aż do końca XX wieku właśnie w ten sposób unieszkodliwiano odpady.

Świadomość tego, że składowiska są tykającą bombą, pojawiła się dopiero w latach osiemdziesiątych minionego stulecia. Pierwsze polityczne działania zmierzające do minimalizacji zagrożenia dla środowiska, które stwarzały składowiska, podjęto dopiero w roku 1993. Wraz z wprowadzeniem technicznych wytycznych dla odpadów komunalnych (TASi) wprowadzono również dwunastoletni okres przejściowy aż do całkowitego zakazu składowania nieprzetworzonych odpadów.

Dwie metody przetwarzania

W roku 1996 wraz z wprowadzeniem niemieckiej Ustawy o Odpadach i Gospodarce Odpadami wyznaczono trzy cele: zapobieganie w miarę możliwości powstawaniu odpadów, zapewnianie odzysku i unieszkodliwianie odpadów, jeżeli ich powstaniu nie udało się zapobiec. Wszystkie kraje związkowe musiały bezwzględnie zastosować się do powyższych wytycznych.

Rozporządzenie dotyczące składowania odpadów z dnia 01 marca 2001 r. miało zapobiec wyjątkom od reguły. Ponieważ istniał obowiązek przetwarzania odpadów resztkowych, znaczenia dla ustawodawcy nabrała również kwestia wykorzystania ich energetycznego potencjału. Dla podmiotów gospodarczych wiązało się to jednak z dużymi inwestycjami, które należało poczynić na poczet bezpiecznych instalacji, spełniających zakładane wymogi. Od czerwca 2005 r. dwiema metodami wstępnej obróbki odpadów spełniającymi wymagania TASi w Niemczech są spalanie odpadów i ich mechaniczno-biologiczna obróbka.